Sobota
    ?yję już prawie jeden dzień. Zjawiłam się wczoraj. W każdym razie tak mi się wydaje i chyba tak jest, gdyż zapamiętałabym przedwczorajszy dzień, gdyby się w nim coś zdarzyło. Oczywiście coś mogło się wydarzyć i ujść mojej uwagi. Tym lepiej, będę teraz bardzo czujna i jeśli nastąpią przedwczorajsze dnie, nie omieszkam tego zapisać. Najlepiej zacząć od razu, aby nie dopuścić do bałaganu w notatkach; czuję instynktownie, że pewnego dnia szczegóły nabiorą znaczenia dla historyka. ponieważ czuję się właśnie jak eksperyment i jest mało prawdopodobne, aby jeszcze ktoś prócz mnie tak to odczuwał, dochodzę do przekonania, że jestem tylko eksperymentem i niczym więcej.

Gdy stajemy wobec jakiejś nowej sytuacji (stres), nasz organizm uruchamia mechanizm atakująco-obronny. Inaczej mówiąc, ciało zaczyna wytwarzać enzymy zaopatrujące nas w energię potrzebną albo do walki, albo do ucieczki. Jeśli nie podejmujemy żadnych działań bojowych bądż nie ratujemy się ucieczką, “enzymy stresowe" pozostają w naszych mięśniach jako trucizna, tracąc powoli swoją aktywność. A jaki jest największy mięsień naszego ciała? SERCE!!! Czy nie dlatego właśnie w społeczeństwach o wysoko rozwiniętej technice rośnie wskażnik chorób serca? Aby zneutralizować czy rozproszyć nagromadzony ładunek enzymów stresowych – mleczanów – radzimy poddać się tej oto czteroetapowej kuracji: